Pelgrimspad

Een Pelgrimspad lopen, dat stond nog hoog op mijn wensenlijstje. Mijn grootste droom is om de Camino te lopen met als eindpunt Santiago, maar daar is de tijd nog niet helemaal rijp voor. Wel was het tijd om te starten met een Pelgrimspad en dat heb ik gedaan! Ik ben gisteren gestart met de eerste etappe van het Pelgrimspad dat loopt van Amsterdam naar Maastricht. Wij liepen de 18,7 kilometer lange eerste etappe van Amsterdam Centraal Station naar Schiphol-Oost. En ik kan je vertellen, het was ontzettend verrassend en afwisselend.

We zijn gestart bij het beginpunt, Amsterdam Centraal Station. Wat al speciaal was in deze tijd waar bijna alles draait om COVID. Ik heb het nog nooit zo rustig gezien op het station, in het station en eigenlijk door heel Amsterdam. En waar je normaal over de koppen moet lopen konden we nu om ons heen kijken naar andere dingen. De gevels, de gebouwen, doorkijkjes, pleinen en beelden. Alles is nu anders in onze hoofdstad. Vreemd, maar ook fijn. We zochten naar de markering van de route en hadden de goede hoop o deze wel snel te spotten in het nu zo rustige Amsterdam. Maar helaas, de markering (de internationaal gebruikelijke markering van een rode en witte streep onder elkaar), was nergens te vinden. Althans niet op het eerste deel van deze etappe. Gelukkig had ik het boekje mee genomen en waren we snel op weg.

Via de Zeedijk, de Warmoesstraat en steegjes kwamen we uit op de Dam. Een bizar rustige Dam. De duiven waren nog in flinke getalen aanwezig, maar de mensen niet. Prachtig! Na wat foto’s liepen we door richting het Amsterdams Historisch Museum. De route gaat er dwars doorheen. Onwijs gaaf en mooi om te zien! Zo pak je gelijk wat kunst mee. Na de galerij kom je uit op een binnenplaats van een gebouw wat vroeger een weeshuis was. Ook al zo prachtig en indrukwekkend. Je begrijpt, de eerste kilometers van deze route gingen niet heel snel.

Via het Spui kwamen we op de grachtengordel terecht, waar we richting Vondelpark liepen. Hier begon het weer wat drukker te worden. Wandelaars, hardlopers en fietsers in een prachtig, herfstachtig Vondelpark. We liepen het hele park door om uiteindelijk de Amstelveense weg over te steken. Vanaf daar liepen we langs het water, met indrukwekkende woonschepen en mooie uitzichten. Het stadse gevoel nog steeds voelbaar, maar wel steeds verder achter ons latend. Na een omweg vanwege een kapot bruggetje op het Damloperspad kwamen we aan bij de Bosbaan.

Hier zijn we heerlijk op een bankje gaan zitten met een warme kop thee, uitkijkend op de training van het Olympisch team roeien. De zon schitterde in het water, er stond geen zuchtje wind, we genoten! Na een minuut of twintig waren we weer opgeladen voor de volgende kilometers. We liepen het Amsterdamse Bos in, waar dan eindelijk de markering wel duidelijk zichtbaar was. Prachtige lanen, maar ook smalle bospaden. Hoge bomen waar het zonlicht prachtig doorheen kwam. Bladeren, takken, water en mooie uitzichten. Wat is het Amsterdamse Bos toch wijds en groots.

Na al deze pracht kwamen we uit bij het Bloesempark. Het moet een geweldig gezicht zijn als de bloesem bloeit ergens in April, maar daar was nu geen sprake van. De bamboebrug die wij over moesten was ook afgesloten voor onderhoud, maar wij hebben toch stiekem een klein stukje over de brug gelopen om vervolgens uit te komen bij een prachtig stuk oude veenplas, De Poel. De veenplas is een restant van de veenafgraving van de afgelopen eeuwen. In De Poel ligt het veen nog aan de oppervlakte en er komen nu bijzondere dieren- en platensoorten voor zoals de kleine watersalamander en de ringslang. Naast deze bijzondere dieren was het een genot om er te wandelen. Diverse bruggetjes en mooie plekjes brachten ons naar een voetpad terug het bos in.

Het laatste stuk bracht ons in een gebied waar grote grazers rond lopen. Deze zijn wij helaas niet tegen gekomen, maar wie weet wat ons de volgende etappe brengt. Want na dit stuk eindigden wij etappe 1 van het Lange-Afstand-Wandelpad 7 aan de Bosrandweg.

Onze conclusie is dat de eerste etappe een enorm afwisselende route is van stad, bos en oude landschappen. We verheugen ons op de volgende etappe en we willen uiteindelijk eindigen in Maastricht. En wie weet loop ik daarna de Camino van mijn dromen.